Styczniowy wieczór 2024 roku w Dosze — Jordania gra finał Pucharu Azji z Katarem. Przegrywają 1:3, ale sam fakt, że drużyna z dziesięciu milionów mieszkańców dotarła do finału kontynentalnego turnieju, budzi szacunek. Rok później Jordania robi coś jeszcze większego — kwalifikuje się na Mundial 2026. Pierwszy raz w historii jordańskiego futbolu. Dla kraju, który przez dekady żył w cieniu saudyjskich i emirackich pieniędzy, to osiągnięcie definiujące pokolenie. Na Mundialu 2026 Jordania nie jedzie po tytuł — jedzie, by udowodnić, że bliskowschodni futbol to nie tylko petrodolary i ligi dla emerytów. To prawdziwa pasja i prawdziwy talent.
Jako analityk bukmacherski muszę powiedzieć wprost: Jordania jest najsłabszą drużyną w grupie J z Argentyną, Algierią i Austrią. Kurs na awans z grupy wynosi ponad 10.00 — co implikuje mniej niż 10% szans. To realistyczna ocena. Ale na Mundialu debiutanci czasem zaskakują — Kostaryka w 2014 wygrała grupę z Urugwajem, Włochami i Anglią. Jordania nie jest Kostaryką, ale ma coś, czego Kostaryka nie miała: finalistę kontynentalnego turnieju z roku przed Mundialem, co daje im pewność siebie i doświadczenie gry pod presją.
Kwalifikacje — od Pucharu Azji do Mundialu
Droga Jordanii na Mundial 2026 prowadziła przez eliminacje azjatyckie — i nie była prosta. W grupowej fazie eliminacji Jordania zajęła czwarte miejsce, za Iranem, Koreą Południową i Uzbekistanem — wynik, który dawał im miejsce w azjatyckim play-offie. W play-offie pokonali Bahrajn 3:1 w dwumeczu — i zabezpieczyli sobie bilet do USA. To kwalifikacja, która nie wyglądała na pewną do ostatniego gwizdka — Jordania przegrywała w pierwszym meczu play-offu 0:1 i potrzebowała dwóch goli w rewanżu, by odwrócić wynik. Ta zdolność do reagowania pod presją — wyciągnięta z finału Pucharu Azji 2024 — będzie ich największym atutem na turnieju.
Styl gry Jordanii opiera się na zorganizowanej defensywie i błyskawicznych kontrach — schemat, który na turniejach sprawdza się lepiej niż dominacja posiadania. W eliminacjach Jordania miała 38% posiadania piłki — najniższy wskaźnik wśród drużyn, które awansowały na Mundial z AFC. Ale 14 goli strzelonych w 10 meczach eliminacyjnych (plus 4 w play-offie) pokazuje, że potrafią strzelać — nawet bez piłki. Kontrowanie to ich DNA — i na Mundialu ten styl gry może przynieść niespodziankę, jeśli rywale nie wezmą Jordanii na poważnie.
Kluczowi gracze Jordanii
Mousa Al-Tamari to największa gwiazda jordańskiego futbolu. Gra w Montpellier w Ligue 1 — 7 goli w sezonie 2025/26 — i jest jedynym piłkarzem w kadrze, który gra na najwyższym europejskim poziomie. Al-Tamari jest szybki, techniczny, potrafi zagrać kluczowe podanie i strzelić z dystansu. Na Pucharze Azji 2024 strzelił trzy gole, w tym dwa w półfinale z Koreą Południową — to piłkarz, który rośnie na okazje. Na Mundialu Al-Tamari będzie jedyną szansą Jordanii na gole — i od jego formy zależy, czy debiut zakończy się z honorem czy z pięcioma straconymi golami.
Yazan Al-Naimat z Brentfordu (Championship) dodaje opcję w ataku — młody (24 lata), szybki, z dobrym instynktem strzeleckim. Baha’ Faisal, kapitan, organizuje defensywę z doświadczeniem 80 meczów w kadrze. W bramce Yazeed Abulaila — solidny na poziomie azjatyckim, ale na Mundialu różnica klas będzie widoczna. Obrona z piłkarzami z jordańskiej ligi i niższych lig europejskich to najsłabsze ogniwo — przeciwko Messiemu, Álvarezowi czy Garnacho (Argentyna) ta defensywa będzie miała ciężki dzień.
Trener Hussein Ammouta — Marokańczyk, który budował jordański futbol przez pięć lat — zna swoje ograniczenia. Nie będzie próbował grać z Argentyną posiadaniem piłki — postawi na dyscyplinę, organizację i kontrę. Jeśli Jordania zdoła utrzymać wynik 0:0 do 60. minuty z Argentyną, cały kraj eksploduje z dumy — niezależnie od końcowego rezultatu.
Grupa J — Argentyna, Algieria i Austria
Grupa J to najtrudniejsze możliwe losowanie dla debiutanta. Argentyna — obrońca tytułu, Messi, Álvarez — to drużyna, którą Jordania może podziwiać, ale nie pokonać. Austria pod wodzą Rangnicka to fizycznie dominujący zespół z pressingiem, który zdusi jordańską kontrę w zarodku. Algieria to jedyny rywal, z którym Jordania ma realne szanse na punkt — oba zespoły grają podobny styl (defensywa + kontra), co czyni ten mecz nieprzewidywalnym. Kurs na „remis w meczu Jordania–Algieria” za 3.00 to jedyny zakład z wartością, który widzę dla Jordanii na tym turnieju.
Moja prognoza: Jordania zakończy fazę grupową na czwartym miejscu — zero lub jeden punkt, ale z godnością i doświadczeniem. Mecz z Argentyną to mundialowe przeżycie na całe życie — niezależnie od wyniku. Mecz z Algierią to szansa na historyczny punkt. Mecz z Austrią to test charakteru i dyscypliny.
Kursy — co realnie mogą osiągnąć?
Kurs na Jordanię na tytuł to 750.00+ — numer, który nie wymaga analizy. Na Mundialu 2026 Jordania to zakład na jedną rzecz: „Jordania strzeli gola na turnieju” za 1.50 — Al-Tamari potrafi strzelić każdemu, a na Mundialu nawet najsłabsze drużyny trafiają do bramki. Każdy inny zakład na Jordanię — awans z grupy, zwycięstwo w meczu — to wyrzucanie pieniędzy. Realistycznie Jordania jedzie na Mundial z 48 drużynami po doświadczenie — i jeśli wrócą z golem, będzie to moment, który jordański futbol będzie wspominał przez następne dwadzieścia lat. Dla polskich kibiców Jordania to drużyna, na którą patrzymy z sympatią — debiutant z serca Bliskiego Wschodu, który jedzie na turniej bez złudzeń, ale z marzeniami.